پرتو اميد

خداوندا وقتی تورا دارم ،شب و روز در تسخیر من است و همه گلهای جهان در دستانم میرویند و همه اقیانوسها در کوزه ام جای میگیرند و صدایم به گوش همه میرسد،حتی کسانی که هزاران سال است در فراموشخانه ای متروک به خواب رفته اند

خداوندا وقتی تو را دارم،وقتی تو در ایوان کوجک خانه ام می ایستی و پنجره اتاقم را باز میکنی و قرصی نان در سفره آبی ام میگذاری،احساس میکنم همه را دوست دارم و میتوانم عاشق همه باشم و گیسوانشان را از برف پاک کنم و بی آنکه از کلمه ها کمک بگیرم،بهترین شعر را بسرایم.

برگرفته از سایت yahootar