خداوندا در دل دوستانت
نور عنايتت پيداست!
جانها در آرزوي وصالت ,
حيران و شيداست .
چون تو مو لي کراست؟
چون تو دوست کجاست؟
هر چه دادي نشانه است و آيين فرداست.
آنچه يافتيم پيغامست و خلعتت برجاست.
الهي
ناليدن من از درد , از بيم زوال درد است.
هر آنکه از زخم دوست نالد , در مهر دوست , نامردست .
الهي
ياريم ده , تا قصه درد خود بتو پردازم.
و بر درگاه تو پيشاني عبادت سايم.

بر گرفته از مناجات نامه خواجه عبدلله انصاري